Маргарет Спеллингс ба Арне Данкан: Боловсролын Агендад Бид Зөвшөөрч Болно (Өгүүлэл)

| Батжаргал Сэнгэдорж

Сурагчид сургуулийнхаа дэргэд эргэн ирээд байгаа энэ үед Николь Хэнна-Джонсийн боловсролын системтэй холбоотой хүний хувийн туршлага нийгмийн сүлжээнүүдээр дэлгэрч буй нь боловсролыг үндэсний ярианы дээд түвшинд буцаан авч ирлээ. Юу илэрхий байна вэ гэвэл эцэг эхчүүд ба багш нар боловсролын үзүүлэлт ба чиглэлд өмнө байгаагүй эргэлзэж, асар их хумигдмал байдлаас зовж байна; харин сая сая сурагчид хурдтай өөрчлөгдөж буй эдийн засгийг нүүр тулан харьцахад бэлэн биш байна.

Зарим жишээнүүд шинэ мэт боловч манай улс боловсролын бодлогын талаар арван жил орчим хугацаанд дунд зэргийн хүлээлттэй, заримдаа хүлээлтээс хол зөрөх байдлаар явсаар ирсэн бөгөөд сурагчид үүнийхээ төлөөнд төлөвлөгдөөгүйгээр төлж байна. Сүүлийн үеийн National Assessment of Educational Progress өгөгдлөөр 9 настай хүүхдүүдэд дунд шатны үр дүнгийн бага зэрэг ахиц гарч буй ч олон жилийн уулзварын бууралтын дараа хангалттай дэвшил гарсангүй, дунд сургуулийн математи ба уншлагын гүйцэтгэл түүхэн бага түвшинд тогтмол байна. Нөгөөтэйгүүр, хиймлэх оюун ухаан (AI) хэрэгцээтэй ур чадваруудыг эрс өөрчлөж байна. Манай улс тодорхой боловсролын зорилгод хүрч, замдаа эргээд гарч ирэх шаардлагатай байна. Гэвч одоогоор хэн эрх мэдлийг барих вэ гэсэн худал маргаан дотор,—засгийн эрх мэдэл нь холбоот улсуудаас эхлээд уламжлалт байдлаар хувийн эрх бүхий хүмүүсийн хооронд солилцох асуудал, эцэг эхчүүд—гэх мэт өрсөлдөөн үржинэж байна. Үүний зэрэгцээ федерал төсөв нь ямар ч тодорхой зааваргүйгээр мужууд руу очиж байна, эцэг эхчүүд үндсэн literacy ба математикийн чадвараа дээшлүүлэх асуудлаар санаа зовж байна, сурагчид ч улам л хоцорч байна.

Гүнээс нь харахад бүх түвшингийн засаглал ба иргэний нийгэм чухал үүрэгтэй боловч хуваагдсан хариуцлага нь үйл ажиллагааг зогсоох шалтгаан болох нь бий. Манай улс сурагчид юу мэдэж, юунд чадахаар байх ёстойг илэрхийдэг тодорхой зорилтууд хэрэгтэй бөгөөд Вашингтон ба мужийн нийслэлд байгаа бодлогын боловсруулагчид түүнийг бий болгох, тогтмол хадгалах үүрэгтэй. Хамгаалалттай distraction-уудыг ор мөргүй болгож, гол зүйл дээр төвлөрье: хүүхдүүдээ эргээд замдаа оруулахад юу хэрэгтэй вэ.

Эхлээд дээд талтайгаас эхэлье. АНУ-ын өмнөх боловсролын сайд нар Republican ба Democratic төөрөгдөлтэй Ерөнхийлөгчийн үеийг тус тус ажилласнаас дурдагдсан, бид улс орны үр дүнд хүргэх гол үүрэг нь мужууд ба дүүргүүдэд оршиж байгааг хүлээн зөвшөөрч байна.

Гэвч Вашингтон зөвхөн мужуудад мөнгө илгээж болно гэж бодоод үл болохгүй. Ерөнхийлөгч ба Конгресс боловсролын үр дүнг дээдлэхэд чиглэсэн тодорхой, үндэсний зорилтыг дахин тогтоох ёстой — сурагчдын үр дүнгийн орчинг дэвшүүлэх зорилтуудыг тавих, судалгаанд хөрөнгө оруулах, хэмжээсийг хадгалах ба эцэг эх нягталдаг ба татвар төлөгчдөд сурагчид замдаа явж байгааг харах боломжийг өгч байх ёстой.

Бид үүнийг өмнө нь хийж байлаа. No Child Left Behind ба Race to the Top-ийн үеэр федерал засаг улс орон даяар стандартыг дээшлүүлэхэд түлхэц үзүүлэх боломж олгосон. Мужууд дүүргүүд ба сургуулиудын хувьд бүх хүүхдийг хамруулах шаардлагыг тавьсан. Сурагчид хариу өгч, 9-, 13-, 17 настай хүүхдийн унших дундаж оноо олон арван жил дараа анх удаа өссөн. 9 настай ба 13 настай хүүхдийн оноо 2008–2012 оны хооронд түүхэн түвшинд хүрсэн нь ч бий. Бүх сурагчдад боловсролын үр дүнд ашигтай, федерал-улсын тэнцлийг дахин тогтоох шаардлагатай байна.

Федерал талын эрхэм зорилго нь үндэсний судалгаа-тухайн хөтөлбөр байх ёстой. Судалгаанд хийсэн хөрөнгө оруулалт боловсролын хандлагыг өөрчилж, хувьTоглогч талуудыг таамаглалын илүүдээс гаргаж, хамгийн сайн туршлагыг тодорхойлох боломжийг нээдэг. Федерелийн үндсэн үүрэг нь судалгаа ба үнэлгээ дэмжих явдал бөгөөд ингэснээр мужууд батлагдсан үр дүнтэй, нөлөөлөл бүхий стратегиудад хөрөнгө оруулж чадна.

Хэрэв федерал засгийн газар судалгаа-санхүүжилт ба хариуцлага тавих үүргээ төвлөрүүлж, мужууд стандартуудыг тогтоовол, хоёр түвшний засгийн газрыг нэгтгэж үндэсний цөм зорилтуудыг дуусгахад чиглэсэн федерал-улсын хэлхээг бий болгож байна: нийтлэг ухаалаг зорилго, нотолгоон дээр суурилсан стратеги, дэвшлийн тодорхой хэмжүүрүүд, ил тод байдлыг олон нийтийн өмнө хангах зэрэг.

Энд хүчтэй эхлэл байна: Хүүхэд бүр эрт боловсролд өндөр чанартай хандалттай байх ёстой. Уншлагаар 3-р ангиас эхлэн судалж буй уншлагын чадвар нь бүх муж улсад заавал хэрэгжих нэн чухал зорилго байх ёстой. Санхүүгийн ба техникийн боловсрол мөн сонголт байж болох ч тэр бол ур чадвараа эрт үед нь хөгжүүлэхэд чухал юм.

Хожим үед бүх ахлах сургуулийн сурагчид чанартай, дараа дараагийн шатны түвшний курсуудаар хангагдах боломжтой байх учиртай, биечлэн уулзах эсвэл онлайн хэлбэрээр ч байж болно. Бүх диплом эзэмшигч нь илүү тодорхой ирээдүйтэй гарах ёстой — хоёр буюу дөрвөн жил коллеж, эсвэл ур чадварын, техникийн, мэргэжлийн сургалт. Дээд боловсролд орох боломж гэр бүлийн орлогоос шалтгаалан хязгаарлагдах ёсгүй.

Эдгээр зорилгууд хоёр намын bipartisan үндэсний бүтээн байгуулалтын зорилтууд байна. Тэд улс төрөөс дүүжин бус, нийтлэг ухаанаас, шаардлагаас болж үүсч байна. Бидний бодлоор америк хүүхдүүд эдгээр зорилгыг хатуу баримталж, түүнийг хэрэгжүүлэх арга хэрэгслүүдийг өдөр өнгөрүүлэхээс илүүтэйгээр, зорилгод хүрэх замыг чөлөөтэй олж чадвал сайн үр дүнд хүрэх болно. Үндсэн асуудал нь эдгээр зорилгыг хэрэгжүүлэх хүсэл зориг бидэнд ажээ үү гэдэг юм.

Энд засаглагчид ба мужийн хууль тогтоогчид манлайлах чадвартайгаар ажиллаж, эдгээр үндэсний эрхэм зорилгод зорилтот өндөр улсын өөрийн зорилготойгоор шилжүүлж, муу гүйцэтгэлийг бууруулахын тулд стандартыг бууруулах замаар нуугдах хүсэл эрмэлзлийг эсэргүүцэх ёстой. Мужийн лидерүүд энгийн нэг асуултад хариулах чадвартай байх ёстой: Манай сургуулиас гарч буй сурагчид дараагийн алхмуудад бэлэн үү?

Харамсалтай нь тодорхой федерал зорилго ба хүчтэй хариуцлагын дутагдалтай байх үед олон мужууд эцэг эхчүүдэд “хүүхдүүд замынхаа дагуу явж байна” гэж хэлэх нь зөв гэж үзээд байдаг. Эхлэлд байх үндсэн роль нь амжилтын үзүүлэлтээр мужуудыг нэгтгэж, шаардлагатай байдлыг хангах ба тэдгээрийг ил тод болгох; ингэснээ сурагчид ба эцэг эх өөрсдийн боловсролыг хүртэж байгааг мэдэх боломжтой болно. Энэ нь тэгш хожлын тоглоом биш. 2013 оноос хойш Mississippi мужийн сурагчдын тестийн оноо дэвшил нь бусад мужуудын үүрэг хариуцлагатай холбоотой хэрэг биш. Энэ нь бусдад Mississippi-ын ахицаас сурах ба түүний туршлагаас суралцах боломж юм.

Улс орны боловсролын цөм хөтөлбөрийн нарийн ширийн асуудлуудыг хэлэлцэх нь хүндрэлтэй, гэхдээ одоо бид тэр маргаанд ч оройхоор ч оролцохгүй байна. Энэ үед Хятадын зэрэгцээ өрсөлдөгчид дээд боловсролд хүрэх боломжийг өргөжүүлж, эдийн засгийн өөрчлөлтийг даган баяжуулах сурлагын хөтөлбөрүүдийг сайжруулж байна. Глобаль эдийн засагт боловсролд хэр зэрэг чухалчлахыг улс орнууд хэрхэн үнэлж буй нь таны сайн ажил хийж чадах эсэхэд нөлөөлөхүйц хандлагатай байна; таны хүүхдүүдийн ирээдүйд болон Америкийн эдийн засгийн ирээдүйд ч нөлөөлөх нь гарцаагүй. Хэрэв бид асуудлыг засахгүй бол үр дүн муу байх болно.

Засаглалын цаг үеэд бид хоёр намын лидерүүд улс орон хаашаа явж байгааг зөвшөөрч, ямар ч маргаанд байлаа гэсэн, түүнийг нүүр тулан дуулахаар байсныг бид харсан. Америк дахин ийм чин сэтгэлийн үнэнч байдлыг шаардаж байна.

Энэ нь үндэсний шинэчлэх удирдагчимд үнэмлэхүй катнашлын мөч юм. Бид Ерөнхийлөгч, Конгресс, засаг дарга нар ба боловсролын манлай хүмүүсийг сурагчдын амжилтыг үндэсний замналыг голд тавихыг уриалж байна. Вашингтон нь чиглэл, судалгаа ба ил тод байдлыг хангах хэрэгтэй. Мужууд нь өндөр хүлээлт тавьж, сургууль ба сурагчид дутвал үүргээ биелүүлэх ёстой. Эцэг эхчүүд бидний үр дүнд хариуцлага тооцох ёстой.

Манай сургууль ирээдүйд хурдтай өөрчлөгдөж буй эдийн засгийн төлөөх дараагийн үеийг бэлдэх үйл явцыг илүү сайн болгох нь зөвхөн боловсролын асуудал биш, үндэсний чухал шаардлага юм.